Wie Veluvanto heeft gebouwd — en waarom

Mijn naam is Tomáš. Ik heb meer dan tien jaar ervaring met het bouwen en beveiligen van serverinfrastructuur voor grote bedrijven. Gegevensbescherming is in mijn wereld geen modewoord — het is een technische vereiste waar ik dagelijks mee te maken heb.

Toch bevond ik me steeds weer in dezelfde situatie: een avond, een document dat ik nodig had, en geen idee waar het was. Een garantiebewijs voor een apparaat dat ik wilde retourneren. Een factuur die ik niet kon matchen. Een huurovereenkomst waarin ik even één getal moest controleren.

Tien, misschien twintig minuten weg. De kinderen lagen al in bed tegen de tijd dat ik het vond. Geen crisis — gewoon die stille, knagende frustratie over tijd die je niet zo had willen besteden.

Op zoek naar een tool die niet bestond

Ik zocht naar iets dat dit al oploste. Documentbeheersystemen bestaan wel, maar die zijn ontworpen voor IT-afdelingen van grote bedrijven — langdurige implementaties, toegewijde beheerders en budgetten die niet passen bij een thuiskantoor. Niet bepaald iets dat je op een zondagmiddag even instelt.

Cloudopslag is het eenvoudigere alternatief. Maar dat is precies wat het is — opslag. Een mappenstructuur die je zelf moet onderhouden, zonder enig begrip van wat er werkelijk in je bestanden staat. En bij de meeste aanbieders heb je geen flauw idee op welk continent je data staat, laat staan welk juridisch kader erop van toepassing is.

Dus heb ik het zelf gebouwd

Dus heb ik Veluvanto gebouwd. Omdat ik vond dat het moest bestaan.

Het privacyaspect was voor mij net zo belangrijk als de functionaliteit. Ik werk voor mijn beroep met gevoelige infrastructuur en ik voelde me niet prettig bij de vage toezeggingen van de meeste clouddiensten. Veluvanto draait op EU-servers, onder de EU-wetgeving. De AI leest je document, haalt de relevante gegevens eruit, en dat is het — er wordt niets opgeslagen buiten wat je zelf plaatst, en niets wordt gebruikt om modellen te trainen.